Bu hafta “Okullar kapanıyor!” diye düşünüp kaç kez endişe ettiğinizi siz de fark ettiniz mi?
“Evet” dediğinizi duyar gibiyim. Çünkü ben bir süredir bu soru ve arkasından gelen bir sürü “Ne yapacağım?” ile başlayan sorular soruyorum.
Çalışan anne olmak işte tam da böyle durumlarda zorlaşıyor.
Rutin ve Planlı Günler Sona Eriyor
Okullar açıkken her şey sanki daha sistemli ve daha kolay. Öyle değil mi? Sabah kahvaltısını hazırla, servisi varsa rahatsın. Tek yapman gereken hazırlanmasına telefonla destek vermek. Uyuyakalmamasını sağlamak.
İşe gitmeden bırakman gerekiyor ise hazırlanmasına yardımcı olup bir yandan da kendin hazırlanmaya çalışırsın. Bu da zor aslında.
Okula gittiği an kafan rahatlar bir süre. En azından güvendedir. “Artık öğretmenleri düşünsün 😉“ dersin belki de. Gün sonu gelip çattığında “okuldan çıktım” aramasını aldığında başlar sorunlar.
Kursa gideceği servise bindiğinden emin ol. Eve ulaştığını kontrol et. Yoldan düzgünce geçebildi mi? Doğru servise bindi mi? Kapıyı anahtarı ile açabildi mi? Peki ya anahtarı sabah arkada bırakmadan çekmeyi başarabilmiş miydi?
İşte böyle sorular ile kafan dolmuşken bir toplantıya girmen gerekir ya da yöneticin acil bir rapor hazırlamanı isteyiverir.
Evladının güvenliğinden, karnının tokluğundan, mevsime uygun giyim koşullarını takip etmekten, akşam yemeğinde ne yapsam düşüncesine kadar o an her şey beynindedir ama o rapor vaktiyle yapılır teslim edilir.
Şimdi durum daha da telaşlı ve sorunlu. Çünkü koca yaz döneminde neler yapacak? Bir kurs mu ayarlayacağız? Kime emanet edeceğiz? Bütün seçenekler dizilir ve en güvenli şekilde, en doğru plan yapılmalıdır.
Peki Bizde Durum Ne?
Bizde de gündem bu sıralar aynı. “Yaz tatilinde neler yapacak? Kursa yazdırsak gidip gelebilecek mi? Kurs sadece birkaç saat oyalar. Peki ya koca gün neler yapacak?” diye düşündüğümüz günlerdeyiz.
Oysa küçükken ne kadar kolaydı her şey. Okullar kapanacak; tatil başlayacak diye heyecanlanır bizim için nasıl planlar yapılmış, zaman nasıl geçecek bilemeden tek derdimiz okulların bir an önce kapanması olurdu.
Canımız Öğretmenlerimiz
Öğretmenlerimiz ne kadar kıymetli bir işin üstesinden geliyor. Bazen göz ardı ettiğimiz başarıları ne kadar da kıymetli aslında. Sadece öğretimleri değil, her türlü eğitimleri ile bizzat ilgileniyorlar. Bazen kendi çocuğumuza sağlayamadığımız disiplini bütün sınıfa sağlamayı başarıyor öğretmenlerimiz.
Tam da yeri gelmişken; paylaşmadan geçemeyeceğim. Son dönemlerde öğretmenlere uygulanan fiziksel şiddetin ne kadar ciddi bir sorun olduğunu ve devlet yöneticilerinin bu konuda olmazsa olmaz müdahalelerde bulunması gerektiğini düşünüyorum. Bu gibi çirkin, alçakça ve insanlık dışı hareket yapan her insanlıktan nasibini almamış varlığı da kınıyorum.
